ครรภ์แห่งความเงียบ

posted on 11 Jan 2008 08:14 by lonelybone

 

เขาและเธอต่างคลอดออกมาจากครรภ์แห่งความเงียบ ลึกๆแล้วทั้งคู่ต่างรู้ว่าพวกเขาเกิดมาเพื่อกัน เขาเดินผ่านเธอบนถนน หยุดยืนมองกันและกันอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ล่วงเลยลาลับ เธอเดินกลับบ้านและเขาถูกรถชนตาย

 

เวลาผันผ่านไปไม่รีบเร่ง ไม่ช้าเชือน พวกผู้คนที่ไม่มีวันจะได้พบกันอีก ไม่มีทางได้รู้เลยว่าอีกคนหนึ่งจะส่งผลกระทบต่อส่วนเสี้ยวใดในชีวิต

 

แสงตะวันกลืนกินผู้คนไปในห้วงซ้ำแห่งกิจวัตร เราตื่นแต่เราหลับ เราทำแต่เราเปล่า ยามราตรีจึงคายเอาซากร่างที่เปื่อยยุ่ย อ่อนล้า สิ้นเรี่ยวแรง เธอคิดถึงเขาในบางทีในสถานที่เงียบเชียบและมืดสนิท

 

ดอกไม้บางดอกเบ่งบาน บางดอกร่วงโรย เพลงไม่รู้ชื่อ จะร่ำไรอยู่บนริมฝีปากชั่วครู่ก็เลือนจางไปตามลม รักแท้ พรมลิขิต พบได้เฉพาะในนิยาย เธอต้องใช้ชีวิตต่อไปโดยไม่มีเขา ความโดดเดี่ยวเงียบเหงายาวนาน ที่เธอไม่รู้สาเหตุ ดุ่มเดินไปตามถนน ถอนใจเศร้าสร้อย มันเปล่งประกายความงามอย่างหนึ่งอันมันมีสีหม่นมัว

edit @ 11 Jan 2008 08:15:04 by ชูมาน

Comment

Comment:

Tweet

#6 By sofa on 2008-01-13 13:27

#5 By Sunday Syndrome on 2008-01-11 20:38

big smile

#4 By golf (87.202.146.162) on 2008-01-11 15:49

เพราะคิดว่ามันมีแต่ในนิยาย เมื่อเจอมนุษย์จึงปล่อยมันผ่านเลยไป เพราะความสูญสิ้นศรัทธา

#3 By meinside on 2008-01-11 12:19

แสงตะวันกลืนกินผู้คนไปในห้วงซ้ำแห่งกิจวัตร เราตื่นแต่เราหลับ เราทำแต่เราเปล่าHot!

#2 By ilumin on 2008-01-11 09:18

.
อืมมมม์
ชอบครับ
.
เราต่างมาเงียบๆ และจากไปเงียบๆ
.
พึ่งมาใหม่
ยินดีที่ได้รู้จักครับ.....ขออนุญาต add ไว้นะครับ
.